Nigdy nie przestawaj się zachwycać

Starość. Myślisz o niej czasem? Pewnie nie, bo kto chce się zamartwiać ograniczeniami, które nieuchronnie dopadną ciało i umysł. Jednak przymykając oko na ograniczenia, jak myślisz, czy w podeszłym wieku będziesz jeszcze w stanie tak zwyczajnie się zachwycić?

Dla lepszych doznań klikaj:

Jak wyobrażasz sobie swój idealny schyłek życia? Puść wodzę fantazji, no dalej.
Czy jest to dla Ciebie spacer brzegiem morza przy zachodzącym słońcu w towarzystwie ukochanej osoby, z którą wciąż możesz trzymać się za rękę i czuć się jakby przed Wami rozpościerała się świetlna przyszłość z ogromem możliwości. A może wyrzuciwszy zegarek i kalendarz za okno właśnie jesteś w drodze do Florencji, na którą zawsze brakowało czasu i pieniędzy. A po powrocie z Florencji siedzisz w blasku zachodzącego słońca na łące ze swoimi najdroższymi wnuczkami, które wpatrzone w Ciebie jak w obrazek słuchają z wypiekami na twarzy Twoich opowieści jednocześnie próbują upleść tak zgrabny wianuszek jak ten, który właśnie nałożyłaś na główkę najmłodszej z nich. Codziennie w południe niespiesznym krokiem zmierzasz do ulubionej cukierni, gdzie od rogu z uśmiechem wita Cię znajoma młodziutka ekspedientka. Widzisz w jej oczach uznanie i szacunek, choć tak naprawdę wcale się nie znacie.  Przy filiżance ulubionej herbaty raczysz się książką, na którą zawsze brakowało Ci czasu i obserwujesz młodych ambitnych ludzi, którzy gonią za swoimi marzeniami.

A bardziej realnie?


Pozostańmy otwarci na nowe doznania i emocje

Tych pięknych obrazków nigdy nie możemy przyjąć za pewnik. Bo w życiu nigdy nic nie wiadomo. Możemy jednak postawić sobie pewien cel. Nie tylko na starość, ale na każdy dzień. Uczmy się zachwycać. Pilnujmy, aby nasz umysł zawsze pozostawał otwarty. Zawsze będzie na świecie coś czego dotąd nie poznaliśmy. Zawsze będą ludzie, którzy doświadczyli więcej niż my, od których możemy się wiele nauczyć, którzy mogą nas prawdziwie zainspirować i których historie mogą nas dotknąć do żywego. Pozostańmy otwarci na nowe doznania i emocje. Każdego dnia spoglądajmy na świat tak jakbyśmy byli o krok od odkrycia wielkiej tajemnicy. Zacznij już dzisiaj i nie przestawaj do końca. I choć idealny obrazek może nigdy nie zaistnieć w naszym życiu, może okazać się, że nie jest on wcale niezbędny do osiągnięcia uczucia spokoju, szczęścia i spełnienia. Nie wyczekujmy utopijnych wizji, ale też nie skazujmy siebie na skrajny ból istnienia.

Czy nie byłoby pięknym przeżyciem móc swoją opowieścią poruszyć kogoś? Zainspirować? Być wzorem i dawać nadzieję, że starość nie musi być tylko cierpieniem i zgorzkniałą katorgą? Może być – jak całe życie – nowym doświadczeniem, które trzeba odkrywać i do którego trzeba podejść od zupełnie innej strony. Nie czekajmy, aż stracimy, żeby docenić możliwości jakie mamy. Nie bój się starości. Nie wiesz nawet czy będzie Ci dana. Może będzie, więc od dziś żyj tak, żeby Twoja starość stała się ukoronowaniem Twojego życia, a nie wyczekiwaniem na śmierć. Żeby każde doświadczenie stało się elementem układanki, które wreszcie stworzy cały piękny obraz. Niech każdy dzień ten obraz dopełnia.  Żeby każde spotkanie i każda napotkana osoba stała się cząstką Ciebie. Żebyś w chwili ostatniego tchnienia w Twojej głowie była myśl “fajnie było”. Nie wiem, czy będziemy w stanie składać w głowie bardziej rozbudowane zdania. Ale ja osobiście chciałabym odejść z tego świata z poczuciem, że zrobiłam wszystko by uczynić ten swój krótki żywot wyjątkowym( dla siebie i swoich bliskich), i że nie zmarnowałam żadnej danej mi szansy.

Chcę odejść z poczuciem, że w tej całej gonitwie i walce z trudami codzienności udało mi się pozostać dobrym człowiekiem, który potrafił do ostatniego dnia zatrzymać się i zachwycić


Photo//©Ewa Malik